ﻓﯿﺴﺒﻮک ات ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻢ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﯿﺴﺘﯽ!
ﻓﯿﺴﺒﻮک ات ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻢ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﯿﺴﺘﯽ!
ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪی زبانها ﻭ فرهنگها ﺍﯾﻦ ﺩﺳﺘاﻭﺭﺩِ ﺫﻫﻨﯽ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ: «ﺍﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ، ﺑﺎ ﺍﻭ ﯾﺎ ﺳﻔﺮ ﮐﻦ، ﯾﺎ ﻫﻤﺨﺎﻧﻪ ﺷﻮ، ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﯿﻔﺖ».
ﭼﻨﯿﻦ ﺩﺳﺘاﻭﺭﺩﻫﺎﯼ ﻓﮑﺮﯼِ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ، ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝِ ﻗرنها ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﻗﺎﺑﻞِ ﺗﻌﻤﯿﻢ ﺑﻪ «ﻫﻤﻪ» ﻭ «ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺍﺭﺩ» ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﮐﻞ ﺻﺤﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺣﺘﯽ ﺭﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﻋﻠﻤﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮐﻤﮏِ ﻋﻠﻮﻡِ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﯽ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﯾﺎ ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﯼ ﻭ رﻓﺘﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﻭ ... ﻗﺎﺑﻞِ ﺗﻮﺿﯿﺢﺍﻧﺪ. ﻣﻨﺘﻬﯽ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﺭﻓﺖ، ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻨﮕﺎﻡِ ﻗﻀﺎﻭﺕِ ﻏﯿﺮِﺗﺨﺼﺼﯽ، ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ ﺍﺣﺘﯿﺎﻁ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻤﻮﻣﯿﺘﯽ ﺑﯿﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﻏﯿﺮﻣﻨﻄﻘﯽ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﺮﺩ. ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺳﻨﮓ ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﭘﯿﺮﺍﻣﻮﻥِ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ: «ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺮ ﺧﻄﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻭ» ﻭ ﺗﻤﺎﻡِ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺑﺸﺮﯾﺖ ﮔﻮﺍﻩِ ﺁﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻢ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ.
ﺣﺎﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ، ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭِ ﺳﻔﺮ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻥ، «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭﻫﺎ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. « ﻓﯿﺴﺒﻮکت ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻢ ﺑﺪﻩ ﺗﺎ بگویم ﮐﯿﺴﺘﯽ» ﭼﻮﻥ «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ»، ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺴﺎﻥِ ﻧﻮﺭﺍﻓﮑﻨﯽ ﻋﻤﻞ میﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎﺭﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﺯﻭﺍﯾﺎﯼ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖِ ﺁﺩﻣﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ.
«ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ»، ﻋﮑﺴﺒﺮﺩﺍﺭﯼِ ﺍﺷﻌﻪی ﺍﯾﮑﺲ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥِ ﻣﺎﺳﺖ. ﯾﻌﻨﯽ ﺩﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﺑُﺮﺩﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ «ﺳﯽﺗﯽﺍﺳﮑﻦ» ﯾﺎ « MRI » ﺩﺭ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺩﺍﺭﺩ، «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﯼ ﺩﺍﺭﺩ (ﯾﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﯾﺎﻓﺖ). ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩﺍﯼ ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﺭ، ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥِ ﺑﺎﻟﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﯼ «ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥِ» ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥِ ﻋﺼﺒﯽ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺑﻬﺮﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺟُﺴﺖ. ﭼﻮﻥ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ، ﺩﺭ ﻃﻮﻝِ ﺗﺎﺭﯾﺦِ ﺗﻤﺪﻥِ ﺍﻧﺴﺎنها، ﻫﯿﭻ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ «ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺭﯾﺨﺘﻦِ ﺩﺭﻭﻥ» ﻭ «ﻧﻤﺎﯾﺶِ ﺗﺎﺭﯾﮏﺗﺮﯾﻦ ﺯﻭﺍﯾﺎﯼ ﺭﻭﺍﻥِ ﺁﺩﻣﯽ» ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽِ «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭ، ﺩﺭ ﻃﯽ سالها ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﮐﻨﮑﺎﺵ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕِ ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﯼ، ﺑﺎ ﻣﺸﻘﺖِ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، به طﻮﺭِ ﻧﺴﺒﯽ، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺯﻭﺍﯾﺎﯼ ﺭﻭﺍﻥِ ﺑﯿﻤﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽﯾﺎﻓﺖ. ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ «ﺑﻨﻮﯾﺴﻨﺪ» ﯾﺎ «ﻧﻘﺎﺷﯽ» ﺑﮑِﺸﻨﺪ. ﭼﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﮐﺎﺭ ﻫﻢ ﺯﻭﺍﯾﺎیی ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖِ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﻤﺎﯾﺎﻥ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺍﮐﻨﻮﻥ «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦِ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩی ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻨﮑﺎﺵ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﻘﺖﻫﺎ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺵﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ، ﻫﻢ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﯿﻢ، ﻫﻢ ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻣﯽﮐﺸﯿﻢ.
ﻣﺎ ﺧﻮﺩ، ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺗﺎﺭﯾﮑﺘﺮﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪﻫﺎﯼ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﯼ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡِ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻫﻢ ﺁﻥ ﺑﺨﺶﻫﺎﺋﯽ ﺍﺯ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻭ روانمان ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶِ ﻋﺮﯾﺎﻥ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﯽِ ﻋﺎﺩﯼ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ.
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻓﺘﺎﺭِ «ﻓﯿﺴﺒﻮﮐﯽ» ﻣﺎ (ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺯﻣﺎﻧﯽ «ﻓﯿﺲ ـ ﺭﻓﺘﺎﺭ» ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ)، ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﮕﺮِ ﮔﻮﺷﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖِ ﻋﯿﺎﻥ ﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥِ ﻣﺎﺳﺖ. «ﻻﯾﮏ ﺯﺩﻥ ﻭ نزدنﻫﺎﯾﻤﺎﻥ»؛ «ﮐﺎﻣﻨﺖ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﻧﻨﻮﺷﺘﻦﻫﺎﯾﻤﺎﻥ»؛ «ﭘُﺴﺖﻫﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ»؛ «ﻣﻮﺝ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﯾﺎ ﺗﮑﺮﻭﯼﻫﺎﯾﻤﺎﻥ»؛ « ﺟﻮ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻥ ﯾﺎ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﻟﻔﮑﺮ ﻣﺎﻧﺪﻥﻫﺎﯾﻤﺎﻥ»؛ «ﻟﺠﺎﺟﺖﻫﺎﯼ ﻓﯿﺴﺒﻮﮐﯽﻣﺎﻥ»؛«ﺍﻧﺘﻘﺎﻡﻫﺎﯼ ﻓﯿﺴﺒﻮﮐﯽ»؛ ﺣﺴﺎﺩﺕﻫﺎﯾﻤﺎﻥ»؛ «ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ»؛ «ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ»؛ ﻭ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎ «ﺗﻨﻬﺎﺋﯽﻫﺎﯾﻤﺎﻥ». ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺑﻪ «ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻤﺎﻥ» ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﯿﻢ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﺎﻥ، ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ «ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ»، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻣﺎ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ (ﯾﺎ ﺑﺪﺑﺨﺘﺎﻧﻪ)، ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱِ ﺍﯾﻦ ﺍﺻﻞِ ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭﯼ ﮐﻪ «ﻗﻀﺎﻭﺕِ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩِ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕِ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩِ ﻣﺎ، ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ »، ﺧﻮﺩِ ﮐﺎﺭﺑَﺮ ﺍﺯ «ﻓﯿﺲ ﺭﻓﺘﺎﺭِ» ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﺎ ﺑﯿﺮﻭﻥِ ﮔﻮﺩ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﮔﺎﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺳﺮ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﯾﻢ. ﺑﺎ ﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎﯼ ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻭ ﻓﺮﻫﯿﺨﺘﻪﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ «ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻗﺮﻥِ ﺑﯿﺴﺖ ﻭ ﯾﮑﻤﯽ» ﺁﺷﻨﺎ ﻧﺸﺪﻩﺍﯾﻢ ﻭ ﭼﻪ ﭘﻠﯿﺪﺍﻥِ ﺳﯿﺎﻩ ﺩﻟﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎً ﺳﻼﻡ ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﯾﻢ ﮐﻠﯿﮏ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﯾﻢ) . ﭼﻪ ﺩﯾﺮﺁﺷﻨﺎﯾﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪﺍﯾﻢ ﻭ ﺁﻧ ﺴﻮﯼ ﻧﻘﺎﺏﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩﺍﯾﻢ. ﭼﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥِ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﺭﺍ ﮐﻪ ﭘﻮﭺ ﻭ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪﺍﯾﻢ ﻭ ﭼﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﺎﻥِ ﮔﻤﻨﺎﻣﯽ ﺭﺍ ﻧﯿﺎﻓﺘﻪﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ «ﻣﻌﺮﻭﻓﺎﻥ»، ﺩﺍﻧﺎ ﻭ ﻣﺘﻔﮑﺮﻧﺪ. ﺷﺎﻫﺪ ﭼﻪ ﻋﻘﺪﻩﮔﺸﺎﺋﯽﻫﺎ ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮِ ﭼﻪ ﻓﺮﻭﺗﻨﯽ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﯽِ ﺭﻭﺣﯽ.،واقعاً «ﻓﯿﺴﺒﻮﮎ» ﺑﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰِ ﻗﺮﻥِ پیش ﻗﺎﺑﻞِ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺍﺳﺖ؟؛ (ﺧﺴﺮﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﻗﺪﻡ)ولایت
با سلام به شما دوست گرامی امیدوارم مطالب وبلاک مورد طبع و پسند حضرت عالی قرار گرفته باشد و امید به اینکه دقایق خوشایندی را در وبلاک سپری کنید. جهت بهتر شدن مطالب وبلاک و همچنین برای درخواست مطالب از جانب خودتان لطفا در بخش نظرات نقطه نظرات و پیشنهادات خود را درج کنید تا در اسرع وقت به آن رسیدگی شود. ضمنا برای اطلاع از همه بخشها و مطالب وبلاک خواهشا تا انتهای صفحه را بازدید کنید. ممنونم موفق باشید. رجبی